Eric Schmidt, były CEO i przewodniczący Google, opublikował 9 września w „Washington Post” tekst, w którym przekonuje, że największa przewaga Ukrainy w czasie wojny - zdolność do wprowadzania nowego drona i przebudowywania go w kilka tygodni - przestała działać przeciwko Rosji, która zaczęła innowować na bazie własnej masy przemysłowej. Jego recepta: Zachód powinien traktować ukraiński przemysł obronny jako przedłużenie własnego i współprodukować przechwytywacze, amunicję oraz broń dalekiego zasięgu na skalę, na jaką Kijowa nie stać samodzielnie.
W podpisie pod tekstem Schmidt występuje jako były szef Google i przewodniczący Special Competitive Studies Project. Nie ma tam jednak informacji, że kieruje firmą dronową Swift Beat, która w lipcu 2025 podpisała memorandum o współprodukcji dronów przechwytujących i uderzeniowych z ukraińskim Ministerstwem Obrony. DroneXL śledzi przedsięwzięcia dronowe Schmidta - pod różnymi nazwami kończącymi się na Swift Beat - od stycznia 2024 roku.
Rosja zamyka lukę adaptacyjną
Schmidt pisze, że Rosja łączy dziś masę przemysłową z własnym cyklem innowacji, zacierając przewagę Ukrainy. Wskazuje na odrzutowe Shahedy, które uciekają ukraińskim przechwytywaczom, oraz na rosyjską sieć satelitarną budowaną jako zamiennik utraconego dostępu do Starlinka. Ten pierwszy punkt pokrywa się z tym, co DroneXL opisywał w grudniu 2025 - gdy Geran-3 zmusił ukraińskich producentów przechwytywaczy do ścigania celu znacznie szybszego niż tłokowy Geran-2, na którego łapanie projektowano ich quady.
Najbardziej cytowalna obserwacja Schmidta dotyczy jednak niedoboru, nie prędkości. Jeden z ukraińskich dowódców miał mu powiedzieć, że jego jednostka „przestała szukać celów”, bo brakowało dronów do uderzenia w te już wykryte. Schmidt podaje też, że 80 proc. ukraińskich strat to żołnierze w ruchu między pozycjami - liczbę przypisuje wyłącznie własnym podróżom. Żadnego z tych twierdzeń nie da się zweryfikować spoza Ukrainy.
Rassvet - częściowy Starlink Rosji
Sieć satelitarna, o której wspomina Schmidt, to Rassvet, budowana przez prywatną rosyjską firmę Bureau 1440 jako krajowa odpowiedź na Starlink. Dwie partie po 16 satelitów produkcyjnych wystrzelono w marcu i lipcu 2026, jeden został utracony, a usługa komercyjna planowana jest na 2027 rok przy około 250 satelitach. Dla porównania Starlink ma ponad 7000 satelitów. Jak podawała „Ukrainska Prawda” w sierpniu, doradca prezydenta Ukrainy Serhii Beskrestnov (znany jako Flash) ocenia obecny stan na maksymalnie 40 satelitów, a minimum dla stabilnego ciągłego pokrycia na 200-250. Z kolei analiza United24 z tego samego tygodnia mówiła, że konstelacja przelatuje nad Ukrainą cztery razy dziennie, a użyteczne łącze utrzymuje przez około godzinę do półtorej na dwóch z tych przelotów. Rosyjski cel, według RBC-Ukraine, to 156 satelitów na orbicie do końca 2026 roku.
